Hans Hartung (Leipzig, 1904ko irailaren 21a - Antibes, 1989ko abuztuaren 7a) germano-frantziar margolaria izan zen.
Filosofia eta artearen historia ikasi zituen Leipzigeko Unibertsitatean eta Arte Ederrak Dresdengo Unibertsitatean. Parisera joan zen eta han maisu zahar eta modernoen lanak kopiatu zituen. Cézanneren obran inspiratu zen eta Munichen Max Doernerrekin ikasi zuen teknika. Leucatera eta Menorcara joan zen bizitzera eta 1931n egin zuen lehen erakusketa Dresdenen.
Alemania naziak endekatutzat jo zuen Hartungeko artea. Frantzian kokatu zen behin betiko eta 1939ko abenduan Frantziako Atzerritar Legioan sartu zen. Afrikako iparraldean borrokatu zuen eta Belfort inguruko gudu batean hanka bat galdu zuen. 1945ean frantziar herritartasuna jaso zuen.
1947an bakarkako lehen erakusketa egin zuen Parisen. 1950eko hamarkadaren amaieran, bere margolan abstraktuekin, ia monokromatikoak, pintzelkada erritmiko luzeen errekonozimendua lortu zuen.
Bere margolanek 1960ko hamarkadako margolari estatubatuarrengan izan zuten eragina. 1960ko eta 1970eko hamarkadetako abstrakzio lirikoaren aitzindari bihurtu zen.